Weblog opheffen.
Ga zeer binnenkort dit weblogje opheffen...
Ben een ander dierenweblog begonnen. Ben al
zeer lang bij Blogse en wil ergens anders opnieuw
beginnen..
Mijn nieuwe webloggie
De mooie Pappa en Mamma van Jentho
JA jentho heeft natuurlijk een pappie en mammie en hier zijn ze dan.
Pappa is een nogal stevige Old englishe Bull en Mamma een amstaff....Pappa heet Valentijn en de Mamma heet
Chica, de mamma is nogal pittig van karakter en vader
valentijn een lekker sulletje en het begint erop te lijken
dat Jentho het karaktertje heeft van zijn Pa, een echte goedzak die iedereen lief, leuk en aardig vind...
Mamma chica met haar mooie kiddiezzz...en let op dat
ene spierwitte zusje, is het niet helemaal geweldig!!
En goedzakkie Pappa Valentijn en een van zijn zoontjes
dus broertje van jentho aan de rechterkant, het enige
verschil met Jentho is dat witte vlekje op zijn snuit en
ook het karaktertje, want zijn broertje is een echte
boef in tegenstelling tot Jentevent...
En met zo'n mooie pappa en mamma kan het natuurlijk niet uitblijven, want ja dan krijg je ook hele mooie
kindjes...
Nog even mijn lekkere knullie in het zonnetje!!
Mijn heerlijke lieve hondekind..
We zijn er nog ...
Je zou er haast aan gaan twijfelen, maar we zijn er nog..
Heb het nogal druk omdat Odie ziek is, Odie was namelijk bijna zijn oogje kwijtgeraakt...
Het begon met een gaatje in zijn hoornvlies ter grootte
van een speldeprikje op een vrijdag en na het weekend
was het al een halve cm groot...
Tuurlijk schrik je je helemaal kapot, zeker als je hoort van
de dierenarts dat je op moet letten dat zijn oogje niet
knapt of leegloopt...
Jemig, wat een schrik en al helemaal als dat dus ook gebeurt...
Achteraf gezien bestond er wel twijfel of het ook echt
zo gebeurt is, maar op het moment zelf leek het er wel
op, zijn wangetje was zeiknat en zijn oogje niet meer zo
bol als anders, met spoed naar de dierenarts en de oogspecialist in Velserbroek waar hij dus in behandeling is..
Hij moest eigenlijk een spoedoperatie ondergaan van de
duitse oogspecialiste maar de oogspecialiste in Utrecht die
de operatie uit moest voeren wilde de operatie niet doen omdat zijn oogje veel te broos was en de operatie dan
zou mislukken....
Nouja, hoe dan ook, na erg veel gedoe wordt zijn oog nu intensief door me behandeld en we lijken de goede kant
op te gaan, maar het gaat maanden duren...
Voor de rest is Odie gek genoeg harstikke gelukkig, hij
is vrolijk, speelt en eet goed, dus gelukkig maar...
De grote honden houden rekening met hem, die merken dat er iets met hem is dus ontzien hem bijna helemaal...
En hoe gaat het hier verder..
Nou Foxje is toch bij mijn dochter gebleven, ze kon hier echt niet meer terug door de reactie van de honden maar ook van
Yosha. Yosha is een echte buitenkat geworden en is iets
harder van karakter geworden jammer genoeg, ze moet soms
echt weer omschakelen als ze weer binnen is..
Jentho wordt een prachtige jongen. Hij is een lieve rustige
hond en eruggg happy..
Weegt inmiddels zo'n 35 kilo en is belachelijk sterk...lol..
En tuurlijk roept hij weer rare reacties op, maar ach zolang
wij maar weten dat hij een echte lieverd is..
Beste vriendjes met Elah en dat maakt ons natuurlijk nog
het meest blij want ja, je neemt toch weer een risico na het
hele Tayo gebeuren, maar gelukkig zijn ze dikke maatjes..
Dus nog steeds "A happy family" ...
zal echt ECHT proberen vaker een post te doen, het is er
gewoon niet van gekomen...
gezellige drukte
Het is hier idd gezellig druk met alle dierenkindjes...
Tussen Jentho en de poezels gaat het prima, soms is hij nog
wat onbesuisd, ja de knul is 15 weken, maar de katten laten
hem dan echt wel merken dat hij te ver gaat....
Hij krijgt regelmatig een kopje van Yosha of van Jinx, dus
dat gaat gelukkig heel erg goed...
En ook met ons Spaanse heksje Elah klikt het enorm goed...
Ik zie hele grote verschillen tussen Elah en Jentho en
destijds tussen Tayo en Elah...
Jentho is een rustige hond die snel tevreden is, na een
lekkere wandeling gaat hij heerlijk urenlang slapen en
tayo kon dat niet. Ookal waren we twee uur weggeweest dan
nog stond Tayo voor het raam te wachten tot we weer
iets gingen doen, het was een hele rusteloze hond en
ook Elah werd daar heel erg rusteloos van...
Tussen Jentho en Elah is er rust...ze liggen ook gewoon
samen naast elkaar lekker op een bot te kluiven, geen
toestanden , helemaal niks...
zo af en toe als ze buiten samen spelen gaat het er wel
behoorlijk heftig aan toe, maar verder zijn ze echt oke met
elkaar....dus blijdschap hier omdat het zo goed gaat...
En soms, ja dan ben je gewoon vreselijk zielig, want dan is het vrouwtje weg. Zoon had me al verteld dat ze dan helemaal
depressief met zijn drieën op de mat liggen te wachten, maar deze keer heeft hij er maar foto's van gemaakt....want dit is toch idd wel dramatisch om te zien...hahahahahahaha...wat
een hondeleven!
En wat vind ik Jentho toch mooi, hij heeft zo'n lieve uitdrukking en zo'n heerlijke grote knuffelkop...
Hij wordt voortdurend met van alles verward, erg grappig
eerlijk gezegd. Ze denken dat het een boxer is, zelfs een
Ridgeback ( dat snap ik dus echt niet ) of ze zien hem voor
een Bordeaux dog aan, en ja, dat is hij dus ook niet...
Laatst in het park riep een gozer, "He een boerboel", maar nee
die zat er dus ook naast, wel erg leuk allemaal...
En dan hebben we natuurlijk nog ons lekkere Mopsekind, het kleine knorrepotje. Kleine otje is een lot uit de loterij, zo'n vriendelijk mannetje, Otje kan met iedereen, Otje is altijd blij en houd van alles en iedereen..
Heerlijk beest en de favoriet van zoon, die is helemaal
weg van otje, dat zijn dikke vrienden.... 
Kortom, het gaat hier prima met de beeziezzzz...
Voor Foxje is het allemaal iets teveel, dus die is op dit moment bij mijn dochter om uit te proberen of ze dat
prettiger vind, daar is het veel rustiger en heeft ze alleen
maar bailey om zich heen...
Mijn dochter is altijd stapelgek op Foxje geweest , het was
ook haar katje. Jammer genoeg wil Fox niks van bailey weten en dat is ontzettend jammer, want Bailey wil echt vriendjes
worden met Foxje....
We kijken het nog een weekje of twee aan en als het niet anders kan dan komt Foxje weer naar huis....
Heel erg jammer voor Foxje omdat Fox het heerlijk vind bij mijn dochter , geen drukke honden meer, ze ligt lekker op de vensterbank te soezen en is dik tevreden met de rust, maar ze heeft Bailey nu al verschillende keren een keiharde tik op haar neus gegeven, dus voor bail is dit zeker niet leuk omdat zij echt behoefte heeft aan een vriendje...
Dus we kijken het nog even aan....
Zo dat was weer even een berichtje van de beestenboel hierzo!!
UPdate, Update, van de beestenboel
Daar waren we weer's een keer...
Saai is het de afgelopen weken niet geweest, dat kan
ook niet met zoveel beezziezz...
Zo lig je in de lappemand en zo gaat er een wereld
voor je open, en dat is GAAFFF!!! Zo gaaf dat je
eigenlijk nooit meer naar binnen wil en zelfs een
beetje boos wordt als dat dan toch moet...lol..
Het meiske is al een beetje de schrik van de buurt geworden..
echt erg, tegen mensen is ze leuk, ze komt vaak thuis en
dan ruikt ze naar parfum o.i.d. dus heeft ze weer met iemand liggen knuffelen,
maar alle katten gaan haar wel uit de weg, laten we zeggen dat ze buiten nogal pittig is....Nou ja, het meiske
is dus duidelijk weer hersteld, goddank...
Mooie berichten over TAYO die nu Bono heet, zal ik
nooit aan wennen, dus voor mij blijft het toch gewoon
Tayo...
Maar het gaat goed met de knul, hij is net terug van
3 weken frankrijk, jaja, meneertje is op vakantie
geweest, de bofkont...
IK heb daar foto's van maar die zijn echt zo vreselijk
klein dat ik er niks mee kan...
Hij is ook naar oostenrijk geweest en ook dat was
volgens zeggen helemaal super met de knul..
Kijk die lekkere kop toch van hem....
Heerlijk om hem zo te zien en voor mij ook een
bevestiging dat het soms goed is om een dier te
herplaatsen hoeveel pijn dat ook doet...
Ze zijn helemaal stapelgek op hem maar geven wel
toe dat het een hele moeilijke hond is. Hij is daarom
ook gecastreerd in de hoop dat hij iets rustiger gaat
worden..
Hoop hem binnenkort even op te zoeken..
En dan de mooiste man hier in huis, want ook hij mag
zo nu en dan even lekker naar buiten, maar alleen
als ik ook in de tuin ben, nou en dat wordt zeer
gewaardeerd..
Vind het ook gewoon niet oke dat hij alleen omdat
hij een Ragdoll is niet naar buiten kan omdat het gevaar
bestaat dat hij dan meegenomen wordt, dus doen
we het gewoon op deze manier, zodra het lekker weer
is en ik ben in de tuin bezig komt hij ook gewoon lekker
buiten, echt weglopen doet hij niet, hij gaat vaak
gewoon lekker in de zon liggen rollenbollen...
En onze Spaanse prinses is een onvoorstelbare
zonneaanbidster, dus zodra het zonnetje schijnt
is elah in een soort trance...lol..
Ja ja en vrouwtje zit ook niet stil want ik ben de tuin
aan het veranderen. Er lagen allemaal van die grindtegels in en die vind ik sowieso vreselijk lelijk
maar doen ook pijn aan je voeten...lol, dus ben ik
ze allemaal aan het omdraaien...
Eruggg veel werk, maar wel de moeite waard, het wordt
echt veel gezelliger zo, iets meer stenen in de tuin want
vind ik met alle beesjes gewoon makkelijker, lopen
ze ook niet zoveel troep naar binnen..
Vind het ook heel erg leuk werk, alhoewel die grote
grindtegels best zwaar zijn...
En dan is er nog een nieuwtje want we hebben er nog een gezinslid bij...
Hij heet Jentho en is nu 9 weken...
Ik wilde geen Pup, maar met Elah's gedrag was er
eigenlijk geen andere keuze en we willen geen herhaling
van alle toestanden die we hebben gehad met Tayo
dus heb ik op aanraden van professionele mensen
een Pup genomen...
Hij is echt ontzettend lief en wordt nu na een weekje
volledig geaccepteerd. We zijn er nog lang niet want
je moet hem liefdevol maar met strakke hand opvoeden
en over een poos krijgen we ook de pubertijd nog, dus
het wordt een uitdaging, zeker ook door het ras
Jentho is een kruising Amstaff/ Old english,en we
zijn heel erg blij met dit mooie mannetje..
Sterrilisatie Yosha
UPDATE
Het gaat gelukkig goed met het meissie, ze is
weer thuis, heb haar op kunnen halen en de
wond bloed niet meer, een hele geruststelling..
****************************************
HEt is voor mij vanzelfsprekend om Yosha direct
na haar prachtige nestje met Kittens te laten sterriliseren...
en dat heb ik dus ook gedaan zodra het kon...
De lieve meid is afgelopen donderdag geholpen en toen
ik thuis kwam met mijn poesekind trof ik een bloedbad
aan. Toen ik haar meenam was alles volgens zeggen
helemaal goed, alles was prima verlopen en ze mocht
na een dag of 4/ 5 lekker naar buiten, en ik was zo blij
voor haar, verheugde me al op dat koppie als ze
heerlijk door de tuin kon banjeren zo vrij als een vogeltje
maar de sterrilisatie is helemaal niet goed gegaan...
Zodra ik thuis kwam en haar uit haar vervoerboxje haalde
zag ik al dat de wond aan bloeden was...
Schrok me natuurlijk kapot en nam haar even op schoot
omdat Elah heel erg ongerust om haar heen liep en de wond
schoon wilde maken, dat wilde ik allemaal niet...
Op een gegeven moment hield het niet meer op met bloeden
echt vreselijk om mee te maken....
Ben naar boven gerend en heb een laken gepakt een rol
keukenrol bijna leeggerold en op haar buikje gelegd en
ben met een noodgang gaan bellen...
Het kwam gewoon door de keukenrol heen en het laken was
helemaal doordrenkt, ik dacht dat ik gek werd, mijn benen deden het helemaal niet meer en ik was supermisselijk...
We zijn direct teruggegaan en de dierenarts is eigenlijk direct met haar naar achteren gerend, ze is meteen onder narcose gebracht en gelukkig had ze geen bloed in haar buik....
moest echt janken, ik dacht echt dat ze allemaal bloed in haar buikje had en dat ik haar daar gewoon aan het kwijtraken was en dat vlak na zo'n prachtig nestje, we hebben zo'n mooie tijd met haar en haar kittentjes gehad, we hebben echt van iedere minuut genoten en dan zou je Yosha na zoiets moois kwijtraken.....
Tegen de middag heb ik weer gebeld en het was weer rustig en droog, meissie was natuurlijk helemaal suf van de dubbele narcose maar ik kon haar weer ophalen...
maar gisterochtend ging het weer fout, de wond begon weer
te bloeden en we zijn weer teruggegaan met haar en nu is ze opgenomen en is ze daar het hele weekend...
Tuurlijk wordt ik gebeld als er iets niet in orde is, maar ik
ben gewoon op van de zenuwen, iedere keer als de phone gaat denk ik dat ik iets vreselijks te horen krijg, maar het
gaat tot nu toe goed, vind het zo vreselijk zielig voor haar
ze raakte helemaal in paniek toen ze weer haar vervoerboxje in moest, bloedend en al wilde ze wegrennen om maar niet meer in dat ding te moeten, zo zielig...
En nu zit die lieve meid daar in haar uppie, maar dat hebben we bewust gedaan zodat ze rustig blijft en zo min mogelijk kan bewegen...
Het lijkt erop dat het onderhuids vet is en dat daar de bloedvaten van aan het bloeden zijn, kan zijn dat ze na
haar bevalling nog iets te groot zijn...
De kittens zijn al 12 weken en allemaal uitgevlogen en
ze opereren normaal gesproken al veel eerder dus daar
hoort het niet aan te liggen....
We moeten het nu even afwachten....
Hoop dat jullie meeduimen voor een goede afloop voor
dit hele lieve poesekindje...
Very dangerous Pitbull !! Funny Sharky on Youtube!!
O ik ben gewoon verliefd op Sharky the pitbull...
wat een lekkere slome goedzak..
Kleine kindjes worden groot jammer genoeg...
En dat is ZOOOOOOOOO jammer, maar ben natuurlijk
wel blij dat ze zo ontzettend gezond zijn...
Afgelopen maandag zijn ze voor het eerst naar de
Dierenarts geweest om hun inenting te krijgen en
even helemaal nagekeken te worden en ze zijn
super SUPER gezond!!! Jippie!!
Ze waren afgelopen maandag precies 9 weken en
wat is het onvoorstelbaar snel gegaan, echt niet
normaal meer. Yosha zoogt ze nog steeds en dat
vind ik toch wel erg bijzonder hoor, het is echt
niet meer nodig, maar ze is zo dol op haar kleintjes
slaapt samen met ze en kroelt er de hele dag mee...
Zo lief en ontroerend om te zien...
Kleine Faye is al naar Groningen, dat meisje is zo
zelfstandig en ik wilde Yosha ook een beetje ontlasten
want ze gaat wel erg ver in haar zorg, ze heeft echt
een jasje uit gedaan, dus het wordt tijd om even
een beetje op de mamma te gaan letten.. 
En zeg nou zelf, hier worden ze toch een beetje te groot voor??
Dit was dus afgelopen maandag toen yacinte er was om
Faye op te halen, Yosha ligt op de jas van yacinta het nieuwe
vrouwtje van Faye, dus het was voor haar ook wel erg
leuk om nog even te kunnen zien...
Maar hoe leuk Yosha het ook vind allemaal ze is ook een
beetje aan het eind van haar latijn, dus het moet nu
echt afgebouwd worden voor haar....
We hebben zo vreselijk van ze genoten, en we hebben zo
om ze gelachen, het zijn heerlijke kittens...
Stoffel is een echte kater, de dierenarts moest erg om hem
lachen, hij weegt 1,3 en is dus de zwaarste, de beide zusjes
wogen 1,1. Stoffel is lui, erg lui en heel erg knuffelig en zachtaardig. Hij lijkt echt op zijn vader, er zit niet erg
veel actie in de knul, en dat is heel erg grappig, want als
zijn zusjes nog door de kamer aan het scheuren waren ging
Stoffel lekker op de bank zitten om er naar te kijken...lol.. 
MOOIE LIEVE STOFFELTJE....
God wat ga ik dit ventje missen.....het is mijn lekkere
kroelkontje, iedere avond ligt hij in mijn nek te slapen en te knorren, wat een lekker ding!
Faye is een wilde, bailey zit daar tussenin....gek op spelen maar ook lekker luieren, faye speelde altijd
het langste door...
Hier is ze samen aan het spelen met haar mamma en mijn zus.. 
faye was ook erg gek op kleine Ottepetotje, dus lag ze lekker
vaak bij hem te slapen, en Otje vind alles best...
Prachtige foto van Faye met haar Pappa, want ook Pappa heeft erg van zijn kleintjes genoten, hij is er heel erg lief
voor..
Het is echt een hele mooie periode geweest....
Kleine lieve Stoffel gaat zaterdag naar zijn nieuwe goude mandje en dat is ook echt een gouden mandje, ze kan niet wachten en alle vriendinnen hebben al allemaal leuke speeltjes gekocht, dus de knul krijgt een echt catshower, superleuk natuurlijk...
Stoffel gaat naar Joke en haar hondje Bailey en krijgt het hartstikke gezellig...Ik had dit mannetje liever zelf
gehouden, daar moet ik heel erg eerlijk in zijn, maar ik weet dat hij een prachtig en liefdevol leven krijgt en daar gaat het tenslotte om...
Nou dit is voorlopig even een update van de kittens
wordt vervolgd!!
Kleine kindjes worden groot...
Jemig, wat gaan ze toch snel en wat zijn ze toch mooi...
nou vind ik bijna alle kittens wel schattig, maar
deze zachte donsballetjes zijn toch wel heeeeeeeeel
erg poeperig hoor...
Pappa ragdoll is goed terug te zien in de kindjes
en dat Yosha een heilig Birmaan dochtertje is kun
je nu ook wel heel erg goed merken aan de
prachtige kittens...ze zijn zo onvoorstelbaar zacht
echt niet normaal...
Het donkere beautyqueentje gaat naar mijn dochter
dat wordt een prachtig langharig poesje... ze is zo
lief en supereigenwijs, ze lijkt echt op Yosha..
Dan hebben we het witte mannetje, en dat is dan ook net
zijn vader. Hij speelt wel en heeft af en toe zijn dolle
momentjes, maar is voornamelijk heerlijk lui en een
enorme kroelkont, hij gaat er echt voor liggen en zet
direct zijn koffiepruttelpotje aan zodra je hem aanraakt...
echt TE LIEF!!!
Zo rond zijn snuitje krijgt hij een donkere tekening
en de puntjes van zijn oren ook + de staart is helemaal donker, geweldig!!
En dan ons witte prinsesje. OOk echt te drollig gewoon, een heerlijke kroeler die ook echt de knuffel komt halen, ze staat dan keihard te schreeuwen dat je haar op
moet tillen en kroelt zich dan helemaal een slag in de rondte om zichzelf dan lekker op te rollen op je schoot en lekker te gaan snurken, wat een heerlijk beessie
is dat zeg...
Zij krijgt dus nu op haar koppie een echt tekening en ik vermoed dat het de omgekeerde V van haar pappa wordt, hij is denk ik niet hemaal gelijk aan beide kanten, maar ze is zo apart. Ze heeft het bruine van Jinx in haar staart + de grijze vlekjes van haar mamma, echt een super bijzonder meiske...
BTW, dit is de website waar straks mijn lieve kleine
witte meiske op te volgen is....en gelukkig maar, dan kan
ik altijd naar haar kijken..
Even een filmpje
Ben wel verliefd op deze 3 wolleballetjes hoor, zal niet
eenvoudig zijn om er afstand van te nemen...
ADORABLE
Wat zijn het toch lieve poepiezzzzz....
Ze beginnen nu met elkaar te spelen en Elah houd haar
pleegkindjes ook goed in de gaten...
ben erg trots op mijn prachtige hondemeisje die zo ontzettend lief loopt te moederen over de kleintjes..
Maar ook pappa laat zichzelf zo nu en dan even zien
en knuffelt dan even met een van zijn kindjes.. 
Heb jammer genoeg gemerkt dat er mensen zijn die er niet achter staan als je besluit
kittens geboren te laten worden
omdat er al genoeg katjes zijn.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik er doodmoe van wordt dat er mensen zijn die een ander niet in
hun waarde kunnen laten en zich via weblogs of mail met andermans zaken bemoeien.....
Ik zal er alles aan doen om er voor te zorgen dat ze goed terechtkomen en daar laat ik het
verder bij omdat ik weiger verantwoording af te leggen
aan mensen die alleen maar een ander kunnen
veroordelen...
Maar goed, we gaan weer verder met belangrijkere
dingen, de lieve kleine kittentjes... 
Dit witte kleine mannetje is absoluut de liefste en rustigste van het nest, hij krabbelt al aan je neus, speelt met zijn eigen pootjes en ligt heel
erg vaak lekker rustig in de rondte te
kijken, echt een heerlijk mannetje en mijn favorietje..
Zijn witte zusje is iets ondernemender en luidruchtiger, moet er vreselijk om lachen want ze houd nogal van
miauwen. Ze begint nu wat te lopen en te ontdekken en dat doet ze met geluid...
Het donkere zusje is ondernemend en pittig, het is net
een klein weerwolfje met al die lange haartjes, het is echt een schatje die enorm lijkt in gedrag op Yosha...
mooi is dat dat verschil van karakter zich nu al
zo goed laat zien...
Het gaat enorm snel en voordat we het weten rennen ze hier
door het huis heen...en dan is het gedaan met de rust en
ben ik tijdelijk in het bezit van 8 huisdieren....pffffff...
Wonder der natuur
Dat is het gewoon, een prachtig wondertje...
en meisje Yosha geniet zo enorm van haar kindjes..
3 dagen onderweg en het gaat zo goed, echt
3 dikke bolletjes wol.. 
Zo schattig dat kleine donkere meiske, tenminste ik ben ervan
overtuigd dat het een grietje is...
En mammie is nogal gek op dat kleine donkere bolletje
wol en ik kan haar geen ongelijk geven...
En onze kittentjes hebben twee zorgzame mamma's , want Elah helpt Yosha met verzorgen,
ze likt de kontjes schoon
en voelt het direct aan als yosha moe is, heel erg bijzonder
en mooi om dat mee te mogen maken... 
POEPIEZZZZZZZZZZZ !!!!
KITTENS!!!
Nogal onverwachts natuurlijk voor de bezoekers van dit
weblog, maar Yosha is vanmorgen bevallen van drie
superlieve kittentjes. Twee Jinxjes en een yosha'tje....
Door wat persoonlijke dingetjes erg afwezig op dit
weblog, maar wil proberen vanaf nu dit proces middels
foto's bij te houden...
Eigenlijk had ik besloten om geen kittens te nemen
en heb Jinx na dat besluit ook direct laten castreren...
ik moest wel even wachten omdat de arme knul
een fikse blaasontsteking kreeg, dus moest hij eerst even
opknappen...
Yosha was al een paar keer krols geweest en Jinx
bakte er helemaal niks van, hij lag er voortdurend naast
en lag echt meer met zijn kont op de grond dan bovenop Yosha, of hij negeerde haar
wanhopige krolse gemekker en ging gewoon
lekker liggen pitten en dat was allemaal nog toen ik het dolgraag wilde, dus vond dat best wel een beetje
vervelend...ja, zo lukt het NOOIT begon ik al te roepen..lol..
Tuurlijk zijn we er harstikke blij mee, het blijft een bijzondere gebeurtenis, maar toch speelt het wel mee dat er al genoeg katjes zijn en dat je altijd maar weer
moet zien dat de kittens een goed huisje krijgen , zeker
als ik die vreselijke zielige armoedige broertjes
uitgemergeld hier steeds zie vechten om te overleven en moet bijvoeren en juist om die beweegredenen had ik besloten dat het maar
gewoon niet moest gebeuren, ben gewoon doodsbang dat ze niet goed terechtkomen uiteindelijk of dat mensen het in een opwelling doen en achteraf
pas in gaan zien dat een huisdier een grote
verantwoordelijkheid is...
Maar de mooie grote stoere jongen had dus toch niet met losse flodders geschoten..
En zo gaf het meisje haar buikje lekker de ruimte..
Dus nu zijn er drie ontzettende lieve kittentjes die
niet alleen Yosha als mamma hebben maar ook Elah
als een goede tweede, want Elah stond Yosha bij toen ze vanmorgen
moest bevallen, en wijkt nu niet van haar zijde, zo lief en zo bijzonder om dat mee
te mogen maken... Pappa Jinx is nogal onverschillig, het
zal allemaal wel, hij komt heel af en toe even kijken en
gaat dan weer lekker op de trap of krabpaal liggen slapen..
Odie de Mops vind het ook totaal niet boeiend en fox is
als vanouds weer lekker sjagga en blaast als een gek
in het wild...
Hier wat leuke plaatjes van de poepiezzzzzz...
Nog hard aan het werk samen met Eeltje...
De bevalling net achter de rug en alles samen gedaan met
Elah, mijn engeltje uit Spanje...
Mooie pappabeertje Jinx die zo af en toe even komt
kijken of alles wel in orde is en dan snel weer
wegfloept...
De pappa van Foxje , het broertje van Dopey was wel
heel erg betrokken , hij lag bijna de hele dag bij
zijn valse vriendinnetje chipie en lag voortdurend te
kroelen met zijn kittentjes, hoop dat Jinx het straks
ook echt leuk gaat vinden, we zullen het gaan zien...
Foxje is om..
Na lange afwezigheid eindelijk weer eens een
berichtje van de beestenboel..
Bijna na een half jaar heeft Fox besloten dat
ze toch ook maar eens beneden wilde gaan kijken...
en vanaf dat moment krijg ik haar eigenlijk met
moeite weer naar boven..het is en blijft een zeer
apart katje...
Maar goed Fox is helemaal om, het leven hier beneden
is zo beroerd nog niet, dus zit onze Sjagga Oma
lekker voor het keukenraam naar de vogeltjes te
gluren en ze is zelfs een paar seconden in de tuin
geweest, ja het moet niet doller worden..
Goede berichten
En ook een heel erg goed gevoel...
de missie is volbracht, het mannetje is herplaatst
en is volgens de laatste berichten erg happy en daar
ging het me om..
Ik heb ook geen verdriet, voel me juist blij voor hem..
hij is ook niet ver weg, hij is zelfs erg dichtbij dus het
is voor mij zo eenvoudig om de knul zo nu en dan
eens op te zoeken, tenminste na een tijdje dan, hij
moet zich eerst helemaal hechten, we mogen hem
niet in verwarring brengen...
Hij heeft niet lopen spoken de eerste nacht, maar
juist heerlijk geslapen bij zijn nieuwe baasje op
bed en ik ben zo blij dat hij dat mag, want dat deed
hij hier ook. Toen ik een mail ontving stond hij
naast zijn nieuwe vrouwtje M lekker tekeer te gaan
met zo'n heerlijk irritant lawaaispeeltje en dat is
dan zo goed om te horen, dat betekend namelijk
dat hij zich veilig en goed voelt..
Hem missen komt bij mij altijd na een poosje, maar
dat geeft niet, hij zit tenslotte niet meer helemaal
in Maastricht, hij is lekker dichtbij en een afspraak op
het strand in de zomer is zo gemaakt...
de knul gaat aankomende zomer zelfs lekker mee
op vakantie, zo opwindend en spannend voor hem...
Dit zijn de perfecte baasjes voor Tayo, lekkere
actieve mensen die hem overal mee naartoe nemen
en daar houd die knul gewoon van, daar wordt hij
echt gelukkig van..
Dat ik hiervoor zo met Tayo bezig was en hem zo
miste komt denk ik omdat ik heel erg diep in mijn
hart heb aangevoeld dat het niet goed met hem
ging, zoiets moet het geweest zijn.
Ik merkte dat ik erg vaak aan hem dacht
en heel erg bezorgd was...
Nooit
gedacht maar wel gehoopt dat ik zo snel zulke perfecte
nieuwe baasjes voor hem zou vinden , dus ja
ik heb blij. En het gemis is niet te vergelijken met
de blijdschap die ik voel en de opluchting dat dit
kereltje eindelijk zijn rustpunt heeft gevonden...
Ik weet alleen wel zeker dat ik nooit meer in een
positie wil komen dat ik een dier moet herplaatsen
want dat is emotioneel eigenlijk een beetje te
zwaar voor me, al ben ik in dit geval erg dankbaar
dat ik Tayo heb op mogen vangen..
Elah is blij dat hij weg is en dat is vooral te merken
aan haar slaapgedrag, ze slaapt weer heel erg
lang en is dan ook helemaal van de wereld...
mat tayo in huis, sliep ze eigenlijk met een oog
open, altijd waakzaam, nooit echt rust...
dus ook voor Eeltje ben ik blij, ookal ben ik apetrots
op mijn meisje, want ze heeft het zooooo goed gedaan
deze afgelopen maand, ze is vaak boos geweest
maar heeft de situatie ook geprobeerd zo veel mogelijk
te accepteren, erg knap...
Hier ging hij nog ff lekker tekeer in de tuin op de
laatste dag dat hij hier was...
Want ja, buiten waren het de dikste maatjes..
En kleine Odie, ach die vind echt alles wel best..grote
honden, kleine honden,katten, het maakt hem gewoon
allemaal helemaal niks uit...
Nog ff genieten
O wat is dit toch een dubbele week. Allerlei ambivalente gevoelens gaan er door me heen, ik ben blij en kan wel
de hele dag janken..
Wat is het toch soms zwaar om gevoel en verstand
samen te laten komen. Mijn gevoel wil Tayo dicht
bij me houden en mijn verstand weet dat dit gewoon
nodig is....bleghhh...
Gisteravond lag hij zo heerlijk tegen me aan te soezen
en moest ik toch janken, vreselijk gewoon...komt denk
ik ook omdat hij aan alles laat merken dat hij zo
vreselijk blij is dat hij hier weer terug is...
Vrijdagavond komen ze hem ophalen M en D....
toen ze hier kwamen hadden ze foto's mee van hun
honden. Een labrador die jammer genoeg een week of
4 geleden is overleden en foto's van hun Rottweiler die
ze ook 9 jaar hebben gehad totdat ze jammer genoeg
ziek werd..
Hun honden gingen altijd mee op vakantie en daar
waren dan ook mooie foto's van te bewonderen en
als ik me indenk dat tayo zo'n leven te wachten staat
wordt ik gewoon zo blij voor hem..
Maar ben ook blij dat wij hem deze week nog even
heerlijk hebben kunnen verwennen en ben vooral
blij dat ik hem weer zo gelukkig heb gezien, want dat
was wel even anders toen we hem op hadden gehaald..
hij was echt een hoopje ellende, nou dit filmpje
laat wel zien dat het mannetje daar nu totaal
geen last meer van heeft, wij weten hem wel moe
te krijgen hoor...lol....
En dat kleine huppelende monstertje die steeds door het
beeld rent is Renzo, het kruisinkje Chihuahua/mini Yorkie van
vriendin E..
En in die maand dat hij hier was is hij ook al weer
lekker in gewicht toegenomen, ziet er weer harstikke
gezond en levendig uit..
Baasjes voor Tayo...
JA het is gelukt, Tayo heeft een nieuwe geweldige warmeliefdevolle mand gevonden.
Ik had hem staan op SOS dierenhulp Friesland, maar
voordat de advert daar op kwam te staan kreeg ik al
een reactie voor Tayo...
Vandaag heeft Tayo kennis gemaakt en het klikte helemaal geweldig en het lijkt misschien overdreven
maar toen ze weg waren heeft Tayo nog een hele tijd met zijn kop op de vensterbank gehangen om te kijken
waar ze waren gebleven, zo lief joh....
Dit is instinct, de jongen voelde dat het gewoon goed
zat, en als hij dat aan me laat zien, dan ben ik ook
heel erg gerustgesteld want ik was zo bang voor
dit moment, stel dat je je vergist en hij komt niet
goed terecht, dat zou gewoon zoiets vreselijks
zijn, daarom haal je hem niet terug, je haalt hem
terug om er zeker van te zijn dat hij een prachtig
hondenleven krijgt bij de juiste mensen, gewoon
omdat ieder dier dat verdient...
Toen ze wegwaren was ik helemaal zeiknat van de
stress, want een dier herplaatsen/ wegdoen voelt
altijd alsof je dat dier onrecht aan doet en dat kan
ik zo slecht. Het wordt weer weken dromen etc etc
maar voor Tayo heb ik dat graag overgehad, zekr
nu ik weet dat hij goed terechtkomt..
Dit mannetje ( hier nog een stukkie jonger) zal straks eindelijk zijn stabiele basis krijgen, eindelijk die plek waar
hij gewoon kan blijven...en dan kan en mag hij zich
hechten, niet tijdelijk maar hopelijk zijn mooie
hondeleven lang. HEt liefst zou ik alle dieren redden
van een waardeloos bestaan, maar dat ligt jammer
genoeg buiten mijn mogelijkheden, maar als een
dier om wat voor reden dan ook mijn pad kruist dan zal ik er
voor zorgen dat hij het goedkrijgt, ook als dat
betekend dat het niet hier bij mij kan...
En dit is wat ik voor Tayo wil....
Ontspannen en veilig zijn, zijn koppie neerleggen
op die ene plek speciaal voor hem, die lieverd..
Volgende week is daar het moment, dan wordt deknul opgehaald, ik ga me flinkhouden, maar het zal
niet eenvoudig zijn. We hebben nog een weekje met
hem en dat vinden we heerlijk, dat ene weekje moet
Elah ons spaanse heksje het nog maar even volhouden
want gister ging het weer even lekker fout tussen
die twee...pfffff...wat een gedoe is dat toch.
Het ligt zeker niet altijd aan Tayo, dat hebben we nu
wel gemerkt, Eeltje is toch erg vaak degene die
de boel opfokt, maar goed, niks aan te doen, de
situatie is nu eenmaal even zo...
Ik moet hem weer laten gaan mijn knuffelventje, maar deze keer met een
heel erg goed gevoel, want zijn nieuwe baasjes wonen
in mijn oude woonplaats, dus dat is best wel dichtbij...
Dus als Tayo-tjuhhh een paar maanden de tijd heeft
gehad om aan zijn nieuwe leefsituatie te wennen kan
ik hem gewoon opzoeken, hoe gaaf ik dat!!
Het was voor mij een heftig emotioneel daggie, dat
kan ik goed verbergen, doe ik wel in mijn eigen tijd
dus nu tijd om even te relaxen in Tayo's style..
Tayo gaat goed
Met Tayo gaat het goed. Met mij niet..Als het om dieren gaat ga ik te ver over mijn eigen
grenzen heen, het idee dat ik weer afscheid moet
nemen valt me emotioneel veel te zwaar...hij is
zo blij dat hij weer terug is, en ik kan hem niet
uitleggen wat er aan de hand is, voel me vreselijk
schuldig tegenover hem..
Zit even flink in de put..
Tayo is back!!
En toen was de grote jongen er weer...sterk vermagerd met een grote brandplek op zijn
rug omdat er gekookt water op zijn rug is
gevallen en zo had ik hem niet meegegeven..
Ziek van de stress, kotst en is helemaal de weg kwijt..
Elah was niet blij, zeker niet, maar ze accepteert hem nu. De eerste nacht heb ik opgezeten en scheidsrechter gespeeld en daarna kwam de rust en acceptatie, dat
was mooi om te zien..
Odie is geweldig, houd zich netjes afzijdig en tayo doet al hartstikke lief tegen hem..
Het verschil.
Dit is hoe ik hem had meegegeven...hij zat schitterend in
zijn vacht, super gezond en loeier sterk.
Nu is het eigenlijk
een beetje een zielig hoopje, echt waar....
de rit hier naartoe was hij heel erg down, maar toen we hier ( ..) inreden, herkende hij het direct en werd
helemaal opgewonden en blij..
En ja, ik voel me enorm schuldig dat ik hem dit aan
heb laten doen, ookal kun je dat niet van tevoren
weten..
Ik ga verder niet uitwijden over de situatie, maar
laten we het er op houden dat het voor zijn
gezondheid zowel geestelijk als lichamelijk beter
is dat hij nu is waar hij is..
Hij lijkt nu rustiger te worden..
Ik ga 's morgens om 8.00 met hem lopen, hij en ik
alleen...Elah en Odie zijn gewend om eerst zo rond die
tijd alleen even snel een plasje te doen en dan later een heel stuk te gaan lopen, dus als ik terug kom ga ik met
hun uitgebreid hun lopie doen..
En nu, ja wat nu...
Tayo is Tayo, een lieve grote baby met een rusteloos
karakter. Een ongeleid projectiel die ontzettend veel
aandacht, veiligheid en stabiliteit nodig heeft, en training, hij moet een hele strenge liefdevolle
baas hebben die volhoudt..
HIj is natuurlijk nog maar een jaar jong...
Tayo is een gozer die enorm baasgericht is en het eigenlijk
allemaal graag goed doet..
Hij is ontzettend waaks en houd zijn mensen goed
in de gaten ,vind het wel prettig dat hij waaks is hoor, maar
het zou iets minder mogen..
Hij slaapt eigenlijk alleen s' nachts diep, want overdag
slaapt hij qua waakzaamheid met een oog dicht, hij
let op alles, hoort alles en lijkt
daardoor eigenlijk nooit echt ontspannen...
maar denk meer dat die rusteloosheid komt omdat
hij geen vaste basis kent. 
Tayo heeft behoefte aan stabiliteit en wie niet...
en tayo heeft behoefte aan een lekkere bak vlees, droge
brokken eet hij wel maar ja, bij mij at hij vers vlees dus ja, dat is hij ook gewend. maar dat komt omdat hij bij mij 8 maanden op
vers vlees heeft geleeft....
Hij moet beweging hebben en dan is het de leukste
hond die je je maar kunt wensen...hij moet lekker
actie bezig kunnen zijn..
Het is een gozer die ontzettend vaak even een lekkere
knuffel komt halen...even lekker zijn kop op je been legt en dan gewoon vraagt om een lekkere pakkerd.
Er is een bepaalde spanning tussen Tayo en Elah die niet echt prettig is, dus hij is hier tijdelijk.
Ik heb hem
teruggehaald om zelf voor een herplaatsing te
zorgen. En daar ga ik rustig de tijd voor nemen.
Honden die uit Spanje, Hongarije etc komen zitten soms
ook maanden bij een gastgezin , gewoon omdat
een herplaatsing goed moet zijn voor de hond en
die tijd neem ik er ook voor als het lang gaat
duren, als dat inhoud dat hij de resterende
10/12 jaar van zijn leven gelukkig is heb ik
dat er gewoon voor over...
Het zou het mooiste zijn als de knul de mensen eerst
leert kennen doordat ze hier zo af en toe komen en mee
gaan lopen met hem zodat hij vertrouwen in ze krijgt want deze jongen verdient het beste en verdient een
permanente warme mand en dat is de reden dat ik
hem heb teruggehaald...
Ik wil niet dat hij in verkeerde handen valt..
En is dit emotioneel heel erg zwaar?? Ja dit is
vreselijk zwaar, bijna niet te doen, want ik wil hem
helemaal niet kwijt, wil hem het liefst lekker dicht
bij me houden omdat ik dan zeker weet dat het goed
met hem komt. Maar je kunt niet alles hebben in dit
leven en soms moet je dingen doen die verre van
leuk zijn ,juist omdat je zoveel van iets of iemand houd..
en soms doe je dat zelfs als je je schuldig voelt
tegenover je andere diertjes, want ja, ik voel me wel
schuldig tegenover Elah, zij is hier echt niet
blij mee..
En natuurlijk is niet iedereen het met me eens, maar
ik heb wel geleerd dat je niet iedereen kunt plezieren en daar heb ik ook geen zin in...Ik doe dit voor tayo en
That's it..
Nu gaan we hem eerst oplappen , bijvoeren en tot rust
laten komen...en zo te zien is hij het daar wel mee eens.
BOOS!!!
Ben boos ja, boos omdat lieve Stumpy dood is en boos omdat de gebroeders uitgemergeld niet geholpen wordendoor de dierenbescherming. Ben nog veel bozer dat
tayo niet happy is en maar geen thuis kan vinden..
Lieve lieve Stumpy was volgens zeggen 12 jaar oud en volgens de eigenaar heel erg ziek, zijn
hele lichaam zat vol met tumoren en daarom bleef
hij maar eten...
Volgens de eigenaar zat hij ook altijd heerlijk binnen
op de bank en heb ik hem gewoon wel's "toevallig" voorbij zien komen, want ja, hij liep eigenlijk "nooit" op straat, hoezo ontkenning..
Maar goed, het lieve ventje is er niet meer, de enige
troost is dat hij gelukkig de laatste maanden genoeg
te eten heeft gehad..
Kan gewoon niet begrijpen dat je niet naar de dierenarts gaat als je ziet dat je kat zo mager is en maar blijft eten. Neehoor, ze hebben hem gewoon verwaarloosd en lopen zich nu te verontschuldigen en doen alsof ze heel erg gek op hem waren...bleghh..
En dan de witte broertjes. Ook die geef ik eten, had
zelf een nachthokje voor ze gemaakt en voor de deur gezet omdat ze de hele nacht voor hun "eigen" deur
stonden te miauwen en niet naar binnen worden gelaten.
De hele straat praat er schande van, maar niemand
doet iets, tenminste, sommige buurtjes gaven ze en geven ze nog steeds te eten..
de oude buurman naast me geeft ze ook te eten..
Maar goed, om erger te voorkomen heb ik de dierenbescherming gebeld en een melding gedaan vanverwaarlozing.
Heb het hele verhaal gedaan en ja, ze vinden het natuurlijk vreselijk, maar ze kunnen en mogen niets doen omdat het geen verwaarlozing is omdat wij als buren de katjes voer geven..
Ze kunnen pas iets doen als wij de katjes niet meer helpen, ze uit laten hongeren ( zo werd het echt gezegd ) want dan worden de katjes vanzelf ziek en pas dan mogen ze ingrijpen.
Voor het dag en nacht buiten laten zwerven, ongeacht de temperatuur of andere vreselijke weersomstandigheden , daar kunnen ze al helemaal niets aan doen, want katten mogen buiten gehuisvest worden..
Ik werd zo kwaad he, waar slaat het op!!
Dus een katje die oud is en een tia heeft gehad, soms gewoon totaal niet meer weet waar hij is, die niet naar binnen mag terwijl hij een warm onderkomen heeft, buiten in de regen urenlang rondloopt de dolen als een dronken boer , daar kunnen en mogen ze niets aan doen..
Dus ze moeten buiten overleven en dan moeten wij ze eigenlijk allemaal uit laten hongeren, want dan pas komt er hulp...
Dus ja, ik was mega pissig en sjagga, wat een zooi..
En dan tayo;
Nou die jongen mag niet blijven waar hij is, zal er later meer over vermelden, moet me nog een beetje op de vlakte houden. Maar morgen halen we hem op en ga ik zelf wel proberen hem te herplaatsen...
Die arme gozer krijgt gewoon geen kans om te hechten en tot rust te komen...dus nee, het gaat even niet zo lekker allemaal...
Elah en Odie zijn dikke vriendjes, dat gaat geweldig
en nu komt er even een stoorzender tussen, maar ik weiger hem aan zijn lot over te laten...dat ga ik dus zeker niet doen..
Mis hem zo..
Het wil maar niet minder worden, mis hem zo vreselijk en
begin steeds meer te twijfelen of ik hier wel goed aan heb
gedaan...verstandelijk weet ik het allemaal wel, maar
zou hem zo graag nog in mijn leven hebben...
Elah en Tayo, dat was gewoon mijn setje, mijn twee prachtige honden, waarom is het niet gewoon gelukt..
Denk echt iedere dag aan hem, kijk filmpjes, vraag me
af of het minder gaat worden op den duur..
